Prishtina ofron çdo garanci për lirimin e Ramush Haradinajt
Udhëheqësit kryesor politikë të Kosovës kanë shprehur sot gatishmërinë për të ofruar të gjitha garancitë që mund të kërkohen prej tyre për të lehtësuar lirimin e ish kryeministrit të Kosovës Ramush Haradinaj, përmbyllja e procesit kundër të cilit në Gjykatën e Hagës, pritet gjatë javës që po vjen.
Ramush Haradinaj, kryetar i Aleancës për Ardhmërinë e Kosovës, u akuzua nga Gjykata e Hagës në mars të vitit 2005 për krime lufte gjatë periudhës së luftës në Kosovë.
Në një deklaratë të përbashkët të presidentit të Kosovës, Fatmir Sejdiu, kryetarit të Parlamentit Jakup Krasniqi dhe kryeministrit Hashim Thaçi thuhet se "institucionet e Kosovës, duke qenë të vetëdijshme për përgjegjësitë dhe angazhimin e pakushtëzuar sipas ligjit ndërkombëtar të bashkëpunojnë plotësisht me Tribunalin Ndërkombëtar të krimeve për ish Jugosllavinë, janë të gatshme të sigurojnë çdo garanci dhe siguri që mund të kërkohet nga komuniteti ndërkombëtar dhe Gjykata e Hagës në mënyrë që të lehtësojë lirimin e zotit Ramush Haradinaj".
Ata kanë shprehur besimin e tyre në pafajësinë e zotit Haradinaj dhe shpresojnë se ai së shpejti do të lirohet sipas procesit të duhur. "Sidoqoftë, gjendja dhe gatishmëria e institucioneve për të siguruar bindje dhe garanci të tilla janë pa paragjykim ndaj pavarësisë së Gjykatës Ndërkombëtare të krimeve për ish Jugosllavinë dhe për vendimet e saj të marra sipas procesit të duhur dhe ligjin e aplikueshëm ndërkombëtar", thuhet në deklaratë në të cilën nënvizohet përkushtimi i plotë për bashkëpunimin e pakushtëzuar me Gjykatën Ndërkombëtare.



del.icio.us
AskJeeves
Google
Yahoo
Windows Live
Technorati
Newsvine
Digg
Komente (92 vendosur):
Keta qe dhane garanci ku ishin me 17 Shkurt kur nuk kishin ftesa per familjen heroike HARADINAJ e cila dha aq shume per Kosoven.
Perulemi para familjes Haradinaj dhe familjes Jashari,perulemi para deshmoreve te kombit.
Rrofte familja HARADINAJ,rrofte Ramush Haradinaj.
Lavdi deshmoreve te kombit.
Rasti tjetër është Predikimin i don Shan Zefit, kancelar i Ipeshkvisë katolike të Kosovës në Kravasari të Malishevës të mbajtur me datën 20 Janar 2008, i cili në rastin më flagrant është përjashtuese, urrejtë nxitëse dhe përçarëse karshi shumicës së shqiptarëve të besimit musliman në Kosovë dhe shqiptarëve në përgjithësi. Kisha e Kravasarisë e ndërtuar midis popullatës muslimane e tregon shembullin më të keq të predikimit të fesë së krishtere duke u shndërruar në kishë politike dhe dezintegruese për kompaktësinë shqiptare. Tentimet të cilat bëhen në vazhdimësi nga disa krerë të Kishës Katolike në Kosovë për të neglizhuar, poshtëruar dhe konvertuar shqiptarin musliman, jo vetëm që nuk i shkojnë në favor të mirë, por e prishin imazhin e shqiptarit tolerant dhe e rrënojnë bashkëjetesën e cila është themelore dhe e shtresuar mirë midis popullatës së gjerë, por edhe në trojet shqiptare në përgjithësi.
Kohëve të fundit, në vazhdën e sulmeve të para disa ditëve është “dëshmia” e Imzot Dodë Gjergjit në Strasburg, para parlamentarëve evropian me datë 19 shkurt 2008, i cili në dëshmin e tij tepër fyese për 95% të popullit Shqiptarë që i përkasin besimit Islamit, të ilustruar me shpifje e trillime shumë provokuese, para të cilëve nuk duhet heshtur.
Deklaratën apo “dëshminë” e Imzot Dodë Gjergji mund ta veçojmë në disa pika dëshminë e tij para parlamentarëve, të cilat janë:
a) përhapja e Islamit me dhunë dhe me haraçe, dhe kthim në fenë e vjetër të krishterë, dhe nxitë një pjesë të rinisë dhe të intelektualëve të orientohen në kërkimin e "rrënjëve", trashëgimin tonë të përbashkët shpirtëror, që ne e quajmë "pagëzimin kulturor";
b)Persekutimet e ndryshme nga ana e poshtuesit turku-otoman, dhe kleri katolik ishte ai që barte dhe ruante vlerat, kulturën tonë (krishtere), gjuhën , etj.;
c)Duke veçuar dhe lartësuar dy figurat e ndritura të popullit tonë Gjergj Kastrioti, – Atleta Christi dhe e Lumja Nëna Terezë (1910-1997), bija e popullit tonë;
e) Ne kërkojmë me këmbëngulje dialogun ekumenik me Kishën Ortodokse Serbe, sepse jemi dy Kisha të krishtera. Në të kaluarën kemi pasur suksese të mjaftueshme në këtë drejtim, etj.
Ajo që u tha më lartë dhe nga keqdashësit e këtij besimi Islam, ka të bëj me akuzat kryesore që i bëhen Islamit predominon ajo që ka lidhje me përhapjen e tij me dhunë, në përgjithësi në botë, veçanërisht në trojet tona, fe që është imponuar nga pushtuesit dhe si rrjedhojë e kësaj propagande, vijnë thirrjet primitive që na bëhen për tu rikthyer në “fetë e të parëve tanë”, apo më konkretisht fjalët e Dod Gjergjit “në fenë e tyre të vjetër”. Disa kanë shprehur mendime nga më të ndryshmet; disa e kanë vlerësuar si fe të një kulture e civilizimi të prapambetur, si fe e dhunës dhe e fanatizmit, që pengon modernizimin e jetës, lirinë e të menduarit dhe të shprehurit; fe afriko-aziatike e, madje disa e kanë quajtur fe të Lindjes. Por, të shkretët sikur harruakan se edhe fetë e tjera, si: Krishterimi apo Hebraizmi e kanë zanafillën po nga Lindja. Kanë tentuar ta paraqesin islamizimin e shqiptarëve si “një e keqe e madhe”, një konvertim i detyrueshëm me metoda të ndryshme, më shumë me shpifje e me shprehje rrugaçërie, sesa me dëshmi historike, kanë provuar të paraqesin ‘dëshmitë’ se “Islami është fe e turkut”, se “islami është trung i huaj në trupin shqiptarë”, se “është mbjellur me shpatë gjatë pushtimit 500 vjeçarë turk!”, dhe se është “në kundërshtim me zakonet shqiptare” , etj.
Aristidh Kolja (Kryetar i Arvanistasve të Greqisë), në lidhje me këto është shprehur se: “Ndërrimi i fesë së shqiptarëve me anë të dhunës” është pjellë e fantazisë dhe shpikje e murgjëve...“.[1] Duhet përkujtuar Dodë Gjergjit dhe të tjerëve se, Dokumenti i Vatikanit, i vitit 1970 “Orientimi për dialog në mes të të krishterëve dhe muslimanëve”, i lëshuar pas Koncilit të Dytë të Vatikanit, dëshmoi ndryshimin thelbësor të opinionit për muslimanët. Ky dokument, në formë të rezolutës, e mori përgjegjësinë e pranimit të padrejtësisë që i është bërë islamit në të kaluarën, duke dhënë një mesazh të qartë; “Të lirohemi nga paragjykimet ndaj islamit”.[2]
Po ti kthehemi histotisë dhe realitetit dhe duke u liruar nga paragjykimet ndaj Islamit, e vërteta tregon ndryshe. Mënyra e ftesës në Islam ka qenë larg nga gjakderdhja dhe përdorimi i shpatës. Rruga e përhapjes së fesë mbështetet mbi faktin se vet fuqia e ftesës së vazhdueshme në Islam është më e fortë se fuqia e shpates. All-llahu i Lartësuar në librin e Tij të fundit Kuranin thotë: “Nuk ka dhunë në fe” (Bekare 256), kurse në një ajet tjetër thotë: “Thirr (Muhamed) në rrugën e Zotit tënd me urtësi dhe këshilla të mira, dhe polemizo në mënyrë më të mirë. Vërtetë Zoti yt e di më së miri kush e ka devijuar rrugën e Tij dhe për ata që janë udhëzuar” (Nahl 125), “Thuaj atyre të cilëve u është dhënë Libri po edhe analfabetëve: a e keni pranuar Islamin? Nëse e kanë pranuar, e kanë gjetur rrugën, e nëse e refuzojnë, për ty është obligim t’i lajmërosh, All-llahu i sheh robërit e vet (dhe e di se çbëjnë) “. (Ali Imran 20) Kjo është esenca e thirrjes Islame, e gjithë kjo është paqe, liri dhe zgjidhje, pa detyrim e pa dhunë. Është e vërtetë e pamohueshme se Islami nuk është përhapur me forcën e shpates, por është përhapur me forcën e bindjes me besimin e thellë të njerëzve në drejtësinë e tij.
Nëse kanë dëshirë të dijnë se cila është ajo fe e cila ka përdorë dhunë në konvertimin e tyre, vec pak të shfletohet historia mund të vërehet se cilat janë të vërtetat e feve gjatë historisë. Po të shikohen fetë e tjera, shihet detyrimi i tyre me dhunë që ta përqafonin sidomos fenë e krishtere që qe bërë në mënyrë institucionale. P.sh.: “Sharl Leman- mbret i Francës i detyronte të gjithë ata që nuk ishin të krishterë me anë të shpatës ta pranonin krishterimin. Poashtu, Olafi- mbret i Norvegjisë i ekzekutonte të gjithë ata që refuzonin të hynin në fenë e Krishtit nga banorët vikanë (pjesa jugore e Norvegjisë), ose ia këpuste këmbët dhe duart. Gjithashtu, atje ishte një grup ekstrem që përhapnin krishterimin me forcë, të cilët e quanin veten “vëllezërit e shpatës”.[3]
Gustav Lubuni në veprën e tij “Hadaretul Arabije” fq. 271 tregon se: “Në Spanjë muslimanët u përndoqen në mënyrë më barbare, si asnjëher më parë në histori, vetëm pse thoshin “Nuk ka Zot tjetër përveç Allahut dhe Muhamedi është i dërguar i Tij”. Këto ndjekje vazhduan deri më 1556 të udhëhequra nga inkuizicioni kishtar. Inkuizicionit iu bashkua edhe mbreti Filipi i dytë, i cili nxorri një ligj, sipas të cilit muslimanët që kishin mbetur në Spanjë, Brenda ditës duhej të braktisnin gjuhën e tyre, traditat e tyre, fenë e tyre, emrat e tyre dhe gjithçka Islame. Pas këtij ligji diskriminues, ai nxorri edhe një dekret tjetër, me të cilin jepte urdhër që të rrënoheshin të gjitha hamamet (banjot publike, më se 900 sosh), me arsyetim se ato ishin gjurmë të pabesimtarëve! Kështu, u zhduk civilizimi Islam me largimin e muslimanëve nga Spanja”.[4]
Po ashtu historia e Krishterimit na mëson se në vitin 1209, në qytetin Berziers, u therën 15.000 albizhanë. Vërtetë, kur një vitez e pyeti Emisarin e Papës, se si do t'i dallonte heretikët nga besimtarët e vërtetë dhe të mirë, iu përgjigj "theri të gjithë dhe lëja Zotit t'i ndajë në boten tjetër"[5]. Dikush mund të thotë se është çështje e herëshme, po a nuk ngjau e njëjta gjë në Parisë, në "Natën e Bartolomeut" më 24 gusht 1573, ku tinëzisht u sulmuan dhe u mbytën mijëra besimtarë të sektit hugenotë nga katolikët. Më pas, u mbytën edhe mbi 100 mijë hugenotë të tjerë anembanë Francës.[6]
Duke folur shkurtazi për persekutimet dhe torturat nga ana e klerëve katolik, gjatë historisë, nuk duhet lërë pa përmendur edhe disa fakte të tjera në trojet shqiptare nga persekutime të tilla, pa kaluar pastaj tek historia e perandorisë Osmane gjatë shekujve në këto troje.
U cekën disa shembuj jashtë trojeve shqiptare, sepse afërsisht në këto kohë, diçka e ngjajshme ngjau edhe me shqiptarët që kishin mërguar në 80 fshatrat e Italisë Jugore, në Kalabri e Sicili, për të cilët Papa Piu IV, me bulën "Romanus Pontifex" (16 shkurt 1564) dhe Klementi i VIII-të (1595), vendosën urdhërin për konvertimin e këtyre shqiptarëve të ritit lindor (ortodoks) në ritin perëndimorë (katolik). Për të rezistuar, ata u detyruan të mërgonin prej një vendi në tjetrin, shpesh duke ua vënë zjarrin të mbjellurave të tyre. Kështu, deriqë u konvertua shqiptari i fundit atje.[7]
I cekëm këto të vërteta historike sa për të dëshmuar vatrat e kulturë së kishës katolike të Dodë Gjergjit, që përmendi në dëshminë e tij. Po ashtu Dodë Gjergji kërkon ku thotë: “Ne kërkojmë me këmbëngulje dialogun ekumenik me Kishën Ortodokse Serbe, sepse jemi dy Kisha të krishtera. Në të kaluarën kemi pasur suksese të mjaftueshme në këtë drejtim”. I nderuari Dodë besoj që fort mirë e dini edhe ju se çka ka vepruar kisha ortodokse serbe gjatë historisë në trojet shqiptare, duke pasur parasysh edhe bashkëpunimin apo “suksese të mjaftueshme” siç e quani ju.
Në “Kanunin“ e vet, Stefan Dushani, shpalli sllavizimin dhe ortodoksizimin e dhunshëm të të gjithë besimtarëve të besimeve të tjera. Dhuna shkonte deri në damkosjen më hekur të skuqur në fytyrë të atyre që nuk pranonin konvertimin në ortodoks.
Në “ Zakonik Stefana Dušana “ të Stojan Novakoviq, gjinden nenet, ndër të cilat janë:
Neni 10: “Dhe në qoftëse ndodh që ndonjë heretik (besimtarë joortodoks) të jetojë mes pravosllavëve, të damkoset me hekur të skuqur në fytyrë dhe të përzihet, dhe në qoftë se gjendet dikush që i jep strehim, edhe ai të damkoset“.Neni 9: “Në qoftëse gjendët ndonjë heretik, i cili do të jetë martuar me ortodokse, mundet në qoftëse dëshiron të pagëzohet në pravosllav; në qoftëse nuk pranon, t’i merren gruaja dhe fëmijët dhe pjesa e shtëpisë, e ai të dëbohet“.[8]
Që në vitin 1815, Knjaz Miloshi kështu i shkruante Petër Dobërnjës: "Ne, deri më tani, kemi vepruar me fat në të gjitha anët dhe Zoti na ka ndihmuar, kështu që të gjitha qytezat i kemi spastruar (nga muslimanët), dhe vetëm edhe në katër qytete e në Qupri, ka turq". Ndërkaq, në "Kurorën e maleve" Vojvoda Batriç, brohoriste: "Thyeni (rrënoni) minaren dhe xhaminë"[9]. Sepse krahas urrejtes për Islamin, Njegoshi (150 vjetë më parë) frymëzohej me një konflikt midis të krishterëve e muslimanëve malazez që përfundoi me masakrimin e muslimanëve.[10]
Edit Durham, përshkruante konvertimet e dhunëshme që u bëheshin shqiptarëve muslimanë: "Pagëzimet bëhen me tortura. Njerëzit hidhen në ujin e akullt të lumit e pastaj vihen e piqen pranë prushit të zjarrit, derisa kërkojnë mëshirë. Dhe çmimi për gjithë këtë është kthimi në fenë e krishterë - ortodokse" [11] Kështu shqiptarët musliman gjendeshin midis konvertimit dhe vdekjes.
Sduhet lënë pa përmendur një rast, kur Shkodra kishte shpallë kushtrimin në mobilizimin e mbrojtjes së Tivarit (1878)[12] katolikët e Malësisë e të Mirditës në marrveshje me malazeztë, nuk ju përgjigjen thirrjes[13]. Madje në Koplik, derisa muslimanët shqiptarë kishin shkuar të luftojnë hasmin, katolikët duke menduar se ata do të vdesin atje, kishin ngritur kryqe nëpër tokat e tyre, për ti uzurpuar ato.[14]
Dodë Gjergji nuk harron të përmend edhe ndikimin që,”kanë ndikuar dy figurat më të ndritshme të popullit tonë, Gjergj Kastrioti, – Atleta Christi dhe e Lumja Nëna Terezë (1910-1997), bija e popullit tonë”.
Siç thotë i nderuari prof. Dr. Muhamet Pirraku, “Kujtdo që ti mbushet mendja t’a vlerësojë Nënë Terezen si nënë e gjithë botës, apo si nënë e të gjithë shqiptarëve, është e drejtë e tij. Ajo mund të ishte “e madhe”, por ama as djersen, as vuajtjet, as dashurinë, as gjakun, as varrin nuk ja fali tokës shqiptare”.[15] Ndërsa nëse Skënderbeu vihej në mbrojtje të drejtëpërdrejtë të krishterimit. .. Si do të arsyetohet fakti i pjesëmarrjes së tij në luftën e princit të Napolit kundër një princi tjetër të Gadishullit Italik? Në veprimtarinë e tij kishte edhe luftra kundër të krishterëve, por edhe aleancë me ortodoksinë që nuk është krishterizëm perëndimorë! Ai ishte edhe katolik, edhe musliman edhe ortodoks. Si do të arsyetohet aleanca e tij e madhe me serbët, kundër të cilit për këtë arsye u ngritën princa e udhëheqës të rëndësishëm të shqiptarëve? Ai ishte bashkëpunëtorë i një pushtuesi e sundimtari, kundër një pushtuesi e sundimtari tjeter! Aso kohe, ende ishin të pathara damkat e hekurit të skuqur të serbëve të Stefan Dushanit, masakrat, shpronësimet, ndarjet e burrit nga gruaja e të birit nga prindi, si presion i konvertimit të shqiptarëve katolikë në ortodoks. Dhuna e këtyre konvertimeve tregon qartë rezistencën e shqiptarëve për të qëndruar në fenë katolike, dhe nuk kish si të dukej e mirë aleanca e Skënderbeut me nipin e Car Llazarit – Brankoviqin!
Përrallat ‘intelektuale’ se Skëndrebeu e mbroi Evropen nga invadimi Osman, nuk u shiten më as fëmijëve të mitur, athua se nuk kishin rrugë tjetër osmanët për të depërtuar në Evropë, veç asaj që ‘mbrohej’ nga Skënderbeu! Pse të mos e pyesim vetë Skënderbeun çfarë admirimi kishte për krishterimin prendimor të Romës? Ai, tek po largohej i zhgënjyer e i helmuar nga Qyteti i Shenjtë i Romës, në fund të marsit 1467, mallkoj klerin cingun me këto fjalë: “Jo vetëm që duhet të lidhim paqë, por duhet t’ja hapim turkut edhe rrugën drejt Romës, që t’i shtrojë siç duhet këto priftërinj...”[16]
Ndërsa sa i përket pushtimit të Perandorisë Osmane në trojet tonë dhe për tiu përgjigjur Dodë Gjergjit dhe të tjerëve në lidhje me Islamin, themi se Kontaktet e para të shqiptarëve me Islamin dhe gjurmët të islamizmit të tyre dëshmohen relativisht herët. Në shekujt e mesjetës paraosmane tokat shqiptare, për hirë të pozitës së tyre gjeografike, janë frekuentuar dendur prej misionarëve të botës islame arabo-turke, qoftë për qëllime tregtare, qoftë për qëllime fetare etj. etj. të cilat historia i shtjellon shumë mirë. Por unë do të flas në lidhje me perandorinë dhe veprimin e saj në këto troje.
Është faktuar historikisht se Osmanlinjët kanë filluar të duken në viset ballkanike rreth vitit 1354, kohë kur këto vise bënin një jetë feudale dhe vuanin nën sundimin e bizantit, të bullgarëve, të serbëve etj., të cilët edhe shqiptarët ishin vazhdimisht nën sundimin e tyre, dhe malltretimeve të ndryshme.
“Osmanët ishin gjeografikisht larg, kurse ata që shqiptarët u druheshin se mos i thethitnin, ishin popujt kufitarë me origjinë sllave dhe grekë”.[17]
Shumë prej sunduesve ushtronin dhunë ndaj shqiptarëve dhe i terrorizonin ata që nuk u nënshtroheshin urdhërave, ligjeve dhe besimeve të tyre, siç i përmendëm disa më lartë.
Me depërtimin e Perandorisë Osmane dhe me shkatërrimin e Perandorive, për shqiptarët fillon një jetë e re. Perandorin Osmane disa zona apo vende e kanë pritur duarhapur sepse kanë qenë pjesëtarë të fesë Islame edhe para Osmanlinjëve, kurse në disa zona janë pritur dhe konsideruar edhe si shpresë-çlirues.
Perandoria osmane-turke shqiptarët i gjen në gjendjen më të mjerueshme dhe tokat shqiptare të coptuara. Ndërrimi i një pushtuesi të egër me një të butë, i cili me vehte sillte mesazhin hyjnor të Islamit, ishte fillimi i një fati të ri historik, kur fillon të krijohet një shtresë e re e identitetit kulturor e kombëtarë të shqiptarëve. Nën halifatin islam të Osmanlinjëve tokat shqiptare u bashkuan, filluan të frymojnë së bashku, të tregtojnë e të punojnë së bashku. Pastaj, duke parë mesazhet e qarta dhe jodevijuese të Islamit, të cilat i jepnin njeriut vlerë, duke i kushtuar rëndësi lirisë, si gjëja me e çmuar, se si e urrente robërimin e skllavërimin, atëherë mendja e shëndoshë nuk mund të rrinte pa e pranuar. Duket se, çdo gjë që nuk e kishin më parë, tashmë e kishin. E si të mos pranonin të bashkëpunonin me këtë sundues, i cili ua hoqi terrin dhe i la të lirë të jetojnë, të punojnë, të tregtojnë, të lirë në besimet tjera, të organizojnë dhe të kenë një identitet të ri, që gati e kishin humbur.
Do të përmend disa nga argumentet të historianëve dhe të tjerë rreth kohës së Osmanlinjëve dhe depërtimit të tyre në Ballkan e në veçanti në trojet shqiptare.
Historiani ynë i periudhës Osmane, dr. Ferid Duka në lidhje me këtë çështje ka shkruar: “Faktorët që përcaktuan përhapjen e Islamit në tokat shqiptare janë të ndryshëm, por një gjë duhet thënë: nuk ka pasur një politikë islamizuese të zhvilluar me tendencë të posaçme nga sunduesit Osman. Të dhënat flasin se feja Islame është pranuar me dëshirë, nuk ka pasur dhunë në përhapjen e saj me qëllim që të imponohej si fe në masat e popullit shqiptarë”.
Mark Tirta ka pohuar se Islamizimin e shqiptarëve nuk e shihte si dhunë; por si një ftohje, si një bojkotim i shqiptarëve kundër krishterimit, e pikërisht fillimisht kundër ortodoksisë serbe, greke e bullgare që i shpiente në shkombëtarizimin, në tjetërsimin etnik”.
Arsa Millotoviqi, armik i madh i shqiptarëve i cili thoshte se “shqiptarët me përqafimin e fesë Islame i shpëtuan sllavizmit”.[18]
Volteri, njëri nga armiqët e fanatikët më të mëdhenj të Islamit thotë se “ modeli islam i rregullimit të jetës, i pranishëm në kohën e Osmanlinjëve, paraqet shembullin më të mirë të tolerancës dhe bashkëjetesës ndërfetare në lirinë e plotë të pjesëtarëve të feve dhe popujve të ndryshëm”.
Historiani Robertson thekson se: “Me të vërtet muslimanët janë ata që e kanë unifikuar zjarrin dhe flakërimin për fenë e vet me zemërgjërësi dhe tolerancë ndaj pjesëtarëve të feve tjera dhe këto janë ata që, krahas tërë përkushtimit dhe vendoshmërisë konsekuente për përhapjen e fesë së vet, i kanë lënë të lirë të gjithë ata që këtë fe nuk e kanë përqafuar, sepse kanë dëshiruar t’i mbesin konsekuent mësimit të vet fetarë”.
Kurse prof.Dr. Muhamet Pirraku thotë se: “Islami nuk ishte fe turke, e as fe e poshtuesit, por ishte sa fe e turqve aq edhe e shqiptarëve dhe të tjerëve dhe turqit në Bashkësinë muslimane osmane paraqisnin vetëm pakicën sunduese”.[19]
Aristidh Kolaj në “Arvanitët”, Athinë, 1985 thotë se:”Nuk ka egzistuar absolutisht asnjë rast kthim feje me dhunë nga ana e turqve”.[20]
Profesori Robert Matran thotë: “ drejtuesit osman nuk kanë pasur vullnet për asimilimin e popullsive të poshtuara, nuk kryen as osmanizimin dhe as islamizimin të detyruar; përndryshe, si do të mund të shpjegonim ruajtjen e gjuhëve greke, bullgare, serbe apo të gjuhëve të tjera dhe feve të tjera…”. Poashtu dr. Çiro Truhelka i cili ka thënë se: “Është mendim i gabuar se Islamizmi është përhapur me dhunë. Egzistojnë argumente të shumta, të cilat e hedhin poshtë këtë. Unë mund të përmend vetëm një dhe ai është se shekulli i 19-të nuk do të gjente asnjë të krishterë dhe asnjë kishë e manastirë në Ballkan, sikur Islamizmi të përhapej me dhunë shtetërore”.[21]
Italiani Roberto Marocco della Roca, ka shkruar: “Islamizmi i Shqipërisë ka qenë një pritë kundër trysnisë sllave”. Pët të provuar këtë me 1604 arqipeshkvi katolik i Shkupit informon Romën se shqiptarët ndiqeshin më shumë nga kisha ortodokse se sa nga turqit musliman”.[22]
Duhet tja bëjë me dije Dodë Gjergjit, që ti përkujtojë vargjet e Gjergj Fishtes i cili në “Lahuta e Malcis”, ka shkruar:
“Por, pse na të vegjël jemi
Pse kend fis e vëlla nuk kemi
Na sot shkjaut s’mund t’i bajmë ballë
** po do t’na përpijë gjallë
Prandaj, thom se e lyp e mara
** dhe sot na, si përpara
Të rrim njit me mbret të Stambollit
Për me i bamun ballë Nikollit…”.
Dodë Gjergji përmend edhe një shkak të kalimit në Islam të popullatës shqiptare, gjoja gjendja e rëndë ekonomike , haraçet brenda perandorisë Osmane si presion për ta përqafuar fenë Islame. Kjo nuk qëndron, sepse mirëkuptimi midis fesë Islame dhe feve të tjera, tolerance dhe bujaria muslimane kanë qenë çështjet parësore që kanë bërë për vete një numer dhe mas të madhe njerëzish, kurse dhuna dhe haraçi kanë qenë përjashtim. Lidhur me shkaqet e kalimit të shqiptarëve në Islam, Tomas W. Arnold, përveç të tjerash shkruan: “Është e mjerueshme ajo që pohojnë autorët e krishterë se shqiptarët janë detyruar ta pranojnë fenë nën presionin e dhunës e të haraçeve të paligjshme. Këta autorë nuk na ofrojnë fakte për akuzat e tyre. Zmajeviçi konvertimin e dy mijë njerëzve e arsyeton me numrin e madh të tatimeve dhe të taksave të tjera, por ai në të njëjtën kohë e pranon se edhe muslimanët jepnin të njëjtat tatime”.[23]
Është turp i madh për të gjithë historianët që mbështesin këtë tezë, duke e ditur se Islami ishte ai që na mbrojti nga sllavizmi dhe nga humbja e identitetit tonë.
Duke i njohur këto të vërteta, historiani anglez De Lacy shkruan: "Historia e bënë të qartë, se legjenda që “fanatikët musliman u shpërndanë nëpër botë duke detyruar popujt e mundur me majën e shpatës që të pranojnë Islamin', është një nga legjendat më absurde që historianët ta kenë pranuar ndonjëherë"[24].
Në prag të kapitulimit të Perandorisë Osmane, ekzistonte një rrymë që kërkonte t'i bindëte shqiptarët se "turqit" ishin armiq kryesorë të shqiptarëve, sepse u 'mohonin' gjithëçka - propagandë e sajuar dhe e mbështetur fuqimisht nga serbët, malazezët, bullgarët dhe grekët, që çonin ujë në mullirin e tyre, sepse ishin të vetëdijshëm se me dobësimin e Perandorisë, me shqiptarët do t'i qeronin hesapet më lehtë. Për fat të keq, edhe atëherë sikur sot, në lojën e propagandës së ndyrë sllave, ishin futur edhe disa prijës të fiseve shqiptar.[25]
Pas rënijes së Perandorisë Osmane, italianët dhe malazezët nga e majta, bullgarët në të djathtë, serbët mbi kokë dhe grekët përfundi, të gjithë në aleancë u derdhën si të tërbuar në bark të Shqipërisë. Dhe kur u gjymtua Shqipëria Etnike, sllavët nuk ishin në aleancë me islamikët, por me Athinën e Vatikanin, Moskën e me gjithë Evropën. Cila aleancë i dhuroj Serbisë 1400 km2 me 2 milion banorë? Cila aleancë i dhuroi Greqisë 16844 km2 me 1 milion banorë? Cila aleancë i dhuroi Malit të Zi 2040 km2 me 700 mijë banorë të tokës shqiptare e të popullit shqiptarë?[26]
Apeloj tek shqiptarët në përgjithësi e muslimanët në veçanti që të tregohen maksimalisht të matur dhe të kujdesshëm ndaj këtyre provokimeve të vazhdueshme me qëllime dhe plane të caktuara më parë, dhe të mos bien pre e qarqeve të caktuara politike, por të ruajmë bashkëjetesën dhe tolerancën ndërfetare që kemi pas me shekuj dhe e kemi ende. Duke iu shmangur çdo lloj provokimi dhe gënjeshtre. Mirë e ka thënë Sami Frashëri, se po të mos kishte gënjeshtra shumë kredi e myshterinj, askush nuk do të gënjete, as edhe Islamofobët.
Rugova u kthye ne fejen e shkijeve.Ja ne fejen e nanes tane .Se kana kap me Artemije.
E ta pahaspjegue gabim historine.feja muslimane egzistone me shekuj te shqiptaret.Po kjo propagande eshte serbe greke bullgare.Edhe bullgaret po thojne se shqiptaret kanan kane shkije sipas fejes .Po po flitni gjuhen e njejte me shkijet.Rugova eshte kane shka dhe shkoi si i pa fe
Si qen.
Ni nash ni vas nosi vrag gde znash.I tha popi.
ngadal, mos ngurro, se ti asnje faktor nuk je te deklarosh gjera te tilla. ti vetem per veten tende mund vendosesh se qfare feje deshiron ta mbash.
biseda jote eshte e pa nivel dhe shume shume per tu akuzuar. njerez sikurse personi yte, kosoves nuk i nevojiten- pamvarsisht a jan ata: musliman, katolik apo ortodox.
nese ty nuk te pelqen ne kosove, mund ti besh plaqkat gadi dhe te kerkosh azil fetar, ne ndo nje shtet tjeter.
shtetin e pa fe ekeni o shqiptaroviqa ne serbi bullgari greqi shkoni .Kosova eshte dhe shqiperija jane muslimane 99%.
Dhe ju qe muarrte fene e shkijeve hupni per ne nishe kraleve.Ketu eshte Allahu.E atje eshte papa Artemije.
dhe ende e kam ate se kur ka qen aj ska guxuar keshtu askush me fol or qyqana ,per juve kiameti u afroua ju skeni vend as ne at dynja sepse jeni te pa fe ju besoni ne maria e jezus .epo kan hamam e pat maria burr mos kan qen kta te novi sadit a hahaa,e h budall jeni feja juaj asht fallco .un thash tito ma para extra se ju nuk e doni nje shqiptar qe ka fe islame ,vazhdoni te para dhe festone qdo dit krishtlindjen se tjeter dijeni skeni,dhe pse nana terez ishte katolike lindi dhe vdiq hiq pa e hyp askush ahahha
ja ka ** ***** udbasheve dhe duhe me ja ** ***** apet se su mushen mend.Edhe Aksh duhet me ja ** ***** shpijunave.
e kane kryqezue nje njeri te thjeshte vete Roma kryqi pse sju ka binde urdherave te tyre.
keta thojne Djali i zotit.
Po te gjithe profetet ska mujte njeri ti demtone.E keta e kryqezuan ate njeri te thjeshte e mashtrojne popullin se ka qene isa djal i zotit.Zoti eshte nje e nuk ka as grue as djale.
Po mendojne se kryqi ju sjelle diqka druni hekuri.Si indianet ne lope.,
Po leni keto budlleke.Allahu eshte i te gjitheve dhe ska zote tjeter perveq allahut.Papa nuk eshte zote po prifte.Si hogja .
Po kushe done lete shkone te Artemije leta kryqezon edhe ne bethe.Si mue qe ma rrasi papa kryqin ne bethe.
Rugova ka me mete se qeni jem coftine.Si MIlloshi qen i serbi8se siq kane ti.
e pahan kap gruen tane ke ta muslimanet e i paha met lakmi.SE ju me zhag spo ja qoni mallin e karit.Se po ju doket si kurec shkavi.
PO TA KAJ shkodren e no.. ty a ,amore vesh o biri i enverit se juve enveri ju ka dal hakesh aj u desht juve me ju hyp me nje aerpolan pa kthim dhe pa pilot,dhe nese fluturon aeroplani ngadal aj dote explodoje.ti e din se shqipetart gjith martohen deri ne te 8-shkall te fisit te gjakut aty ska rol a asht musliman apo takalik o majmun kush te thot ty se martojn kunatat be bir rusi ti .HAJNA RRENCA HAJNA:
jo more shumica e shkodres jane serbe.Po baba enver ja qiv naneni asimiloj i bani krejte shqiptae me beso.keta bile erdhen n kosove ne kohen e milloshit ne administrat.Po do hiken prap dulen ne diaspore.keta jane ortoox.ja katolik.Po qfare feje eshte ajo ne kend besojne haloluja haloluja rrnofte kryqi-po qka te sjelle ajo eshte besim i kote.PO vetem nje zote eshte ne bote per te gjithe po gabimi eshte se ashtu mendojne.Si jehova edhe ata i thojne vetes se besojne po ne ka.Ata ishin nje grupe mafiozesh tashe jane 5 milion ne krejt boten.PO kushe e formoje nje grup banditesh per interesa fe artificiale per perfitime personale.
Po leni keto budalleke se kryqi ste jep kurgja po zoti. vetem zoti ai te merre shpirtin dhe ta jep.E kryqi as ta jep as ta fale.
Jo ju isniqet ishi udbashe te serbise dhe Rugova yte ai mute.
Atij ja futen kryqin ne bethe shkijet dhe papa e banen te pa fe .Shkoi si qene as i tyne as i joni.PO tashe me Milloshin po bajne muhabet qysheja lujten ***** shqiptareve.
Hahahhaa me vend e ke se kta ortodokst e shqiperis ne kohen e luftes i kan perzan kosovart i kan than iknu more ,se ju jeni fe islame ne jemi orthodoks kemi serbet dhe grekt vllezer ekam pa un ket pasha zotin po ne ZDF te gjermanis dhe jam qmendur se kta ishin krejt kuluf ahahha
Rrofte Ramush Haradinaj
ME RAMUSHIN
Ta pshurrsha menden ty une ama adin si ,?si me qeshme.un nuk jam as nga kosova as nga shqiperia dhekurr sjam kan ne jet dhe as kuuuuurr nuk shkoj ,nejse i dua kosovaret musliman se ka prej kosovarve ka burra shum te fort dhe jan do ata nuk bejn as per turshi ,ama nore ti papak orthodoksi te pafsha me serbin dhe grek gjith ok se ju jeni hajna rrenca,dhe mos shaj fen islame se zoti te denon
Na mahnite me kët hitori të Shqiptarëve shumë origjinale...
Hajde kulturë, hajde... me qiri i paske gjetur këto ëndra, por kisha vetëm një këshill :
MOS KOPJO SE NGEL NË KLASË ;-)
Mos kujto se jemi aq budallenj. Përralla për islamofobëvet shko dhe trogoj në forumet islamike... atje nga i ke kopjuar.
TUNG
Mos ngo qesi muta si shqiperia se ky seshten shqiptar keta jane grek serbe sherbetor-
keta jane te pa fe mutat e serbise te shqiptarise.
keta mundohen me falsifikime te mashtrojne popullin-
Poketa jane ne vetmi dhe nukkane rrespekt ne familje dhe kerkunde.
po hiqnu ketyre flliqesirave
Serbët brinjë nuk kanë, por duke treguar budalliqe si kto zbulohen vetë.
Ban ma mirë të shkosh në Serbi po të jesh akoma në Kosovë se i ke keq punët. Ju gjithmonë xheloza keni qen për Shqiptarët. Po të tregoj një përrall :
Si mund të futësh dhjetë serb në një Yugo ?
Fare e thjeshtë, i thoni se Shqiptarët e kënë ba.
Hajde TUNG dhe mos u mërzit shumë për KOSOVËN s'ke çti bash ma
un nuk jam as maqedon as serb por 200%shqipetar,un jetoj diku fell ne ish YU,por te them se me dokumente kam pasaport te RFjugosllave ok .dhe un kam drejt ma shum se ti me hec ket bote mos harro.un jetoj ktu se skam frig se mue sma ndin se qa thot bota un ua kaj mamen shkaut ne mes te seerbis se qasi jom ok