Kam gabuar (Replikë kundër vetvetes)

Që në krye e pranoj se kisha qëllime djallëzore kur bëra letrën kundër kryeministrit dhe u vura të anoj në favor të të burgosurve dhe pronarëve. I tërë synimi ishte që të gjendesha pranë tyre, tani që ata janë në prag të marrjes së pronave dhe milionave. Materializmi të shtyn të mëkatosh. Më shtyu. Duhet të isha idealist si ju, duhet të rreshtohesha me Berishën, me anën më të dobët në historinë e shqiptarëve të tranzicionit. Njëri nga ju më quan patericë të Edi Ramës, tjetri nxënës të Gramoz Ruçit.

I pranoj të dyja.

Kam zbatuar porositë e Gramoz Ruçit, i cili, siç mbase e keni vënë re në artikujt e shumtë dhe librat që kam botuar këto vite, ka qenë udhëheqësi im shpirtëror. Unë, rastësisht, Ruçit nuk ia kam parë bojën asnjëherë, por kur gënjeshtrat po asfiksojnë botën e shqiptarëve, kam drojë se nuk ma beson njeri e më duhet të nxitoj të them se këtë e bëj jo që ta shaj e ta mallkoj atë, por të tregoj madhështinë e z. Gramoz, që rrezaton nga larg e të dikton në fushat manjetike që vetëm ministrat e Brendshëm dinë t'i manjetizojnë.

Pranoj që letrën e paracaditëve ma diktoi ai dhe unë bëra budallallëkun kriminal: e shkrova!

E ju bëtë mirë që me dy lartësitë tuaja kulturore dhe me dy devotshmëritë tuaja ndaj idealeve kombëtare, u ulët në Gazetën 55 dhe ma treguat se sa më vlen lëkura. Do të më falni që nuk e kam gazetën afër e për këtë nuk ju a mbaj mend emrat. Di vetëm që mbiemrat m'u dukën të njohur e të respektuar, por kjo nuk ndryshon asgjë.

Ju sot hani bukë me emrat.

Njëri nga ju, (ky që më quan patericë të Edi Ramës!), kish vënë re, se shqiptaro-amerikanët e vjetër antikomunistë paskan dashur të ankoheshin tek Presidenti Berisha, se ai duke emëruar në Nju Jork P. Kullën, u paskej derguar atyre "komunistin më të ndyrë që pat qenë emëruar ndonjëherë në Amerikë".

Është e vërtetë!

Unë kam qenë më komunist se Hysni Kapoja, se Halim Budoja, se Nesti Nase dhe Abdi Baleta. Minusi im ishte se nuk isha me tesër, pa me shpirt e pranoj që kam qenë. Në fakt, në vitin 68, kur Bashkimi Sovjetik pushtoi Cekosllovakinë unë e bëra një kërkesë për në parti. Ne, atëhere, për shkak të rrezikut nga Moska, deshim si e si ta mbronim atdheun dhe nuk dinim se si mbrohet më mirë. Ca nga ne qethën kokën që t'ua nxinte helmeta, ca shkuan me femra të përdala, ca filluan alkolin. Një numër i madh nga ne, ku bëja pjesë dhe unë, bëmë lutje për në parti, se mendonim se gishti i komunistit rri më mirë në këmbzën e pushkës. Po ne na i hodhën poshtë lutjet dhe nga ne, në atë parti, pranuan vetëm Sali Berishën. (Ju kujtimet e z. Berisha që tregon këtë histori, për motivet që u fut në parti duhet t'i keni lexuar).

E megjthatë Saliu u bë, kurse unë mbeta komunist në shpirt dhe kisha rast ta tregoja poshtërsinë time, kur më dërguan këtu, në Nju Jork. U mundova t'i dëmtoj interesat e kombit me të gjitha forcat, por nuk ia dola dot. Kurse ti, zotëri që më përmend patericën, duhet t'i kishe lënë këta antikomunistët, miq të babait tënd t'i qaheshin Presidentit. Se në fakt Berishës i duhej vënë në dukje, që megjithë madhështinë dhe punën heroike që ka bërë në favor të kombit, ka bërë edhe ca gabime. Emërimi im, përshëmbull, rëndon Berishën! Mua më lumtë, se unë komunist isha dhe ia doja të keqen vendit, po Berisha që i desh të mirën, pse nuk tregonte kujdes?! Se të emërosh qorrazi kryeministra, nënkryeministra, ministra, kryetarë partie, deputetë, ambasadorë, është mungesë thellësie dhe vigjilence! Të tërë ne ia kishim me hile atij: Meksi, Kopliku, Shehu, Malasi, Zhulali, heraherës dhe Hajdari, Selami, Shehi, Dosti, Arbnori, Kokalari, Ngjela, Mustafaj, Zogaj, Pollo, Vejsiu... Nuk di a keni më vend në gazetë, se janë shumë?... Bëhemi nja 400 emërime të gabuara, në mos gabohem unë! E nuk janë pak! Dakord, në karrierën e tij, ky është një gabim i vogël i zotit Berisha, në krahasim me punët e mira që ka bërë, por prapë, mirë ishte të mos emëronte aq shumë njerëz të këqinj, që e lanë vendin kaq prapa, në bisht të Europës! Ama, - dhe kjo duhet pranuar nga ne tradhtarët, - ai nuk lëvizi qimen nga vija e tij e drejtë. Nuk e ndërroj kurrë kursin ai, as ndaj pronave, as ndaj drejtësisë, as ndaj Amerikës, as për ujrat territoriale me Greqinë, as për Rambujenë. Qëndroi kollonë, siç i ka hije atij dhe ju të dyve!

Ju, zotërinj fort të nderuar, më vutë në dukje të tërë gënjeshtrat që Ruçi m'i diktoi e unë i rreshtova në kurriz të idhullit dhe prijësit tuaj. Në vënd të thosha që e nisi që më 2005, gënjeva duke thënë se kryeministri ynë i dashur nisi vetëm vitin e fundit burrokracinë e fisme për shpërblimin e të persekutuarve. Dhe nënkuptoja pa pikë turpi, se e bëri të shfajësohej me mungesën e kohës, me qëllimin djallëzor që t'u merrte edhe një here, (për të njëzetën herë!) votën. Medemek, menduar mirë, thosha unë intriganti: në rast fitoreje, tani në fund të qershorit, t'ua paguante krundet pas katër vjetësh, në fund të mandatit të dytë, për t'u vjelë edhe votën e mandatit të tretë. Në rast humbje, të linte Ramën t'u dëftente bërrylin socialist, të burgosurve. Gënjeshtra të poshtra, këto të miat!

Bëtë mirë, që të dy, që i emërtuat shkrimet tuaja të vyera "polemika" dhe polemizuat në të tëra. Siç u ka hije! Përshëmbull faleminderit që ma hodhët poshtë atë gënjeshtrën e nusërimit të pikëlluar të Presidentit Mojsiu dhe Kryeministrit, te arkivoli i drejtorit famëkeq të TV shqiptar, Thanas Nanos! Mirë bëtë që nuk e zutë me gojë emërimin e Mehmet Elezit, se kjo mund të tingëllonte keq, paçka se kjo, thellë thellë tregon konseguencën në rritje të Sali Berishës, që për në ambasada, e nisi me emërimet tona, të ne komunistëve "të ndyrë" dhe të thjeshtë pa grada, deri sa u poqën kushtet për të emëruar ambasadorë anëtarë të pastër të Komitetit Qëndror!

Por që të dy, dhe paterica dhe ti i teorisë së Gramozit, vepruat mirë që ia çorrët maskën thashethemit tim të poshtër, se Berisha paska pranuar vetë, që gjatë tetë vjetëve ka thënë vetëm shpifje për përvetësimet e Fatos Nanos. Se vetëm qëndrimi juaj i patundur më mbajti mua të mos vazhdoja me gënjeshtra të tjera, atë që vetëm kur i a nxorri lakrat Bullatoviçi i Malit të Zi, prijësi ynë pranoi, se e kish thyer embargon me Jugosllavinë duke i shitur naftë Sërbisë. Në kushtet që i krijoi Bullatoviçi, Berisha deklaroi se kjo ishte e vërtetë, por shtoi, se ai pat qenë shprehur kundër embargos që impononte OKB-ja për Jugosllavinë. Se ku qe shprehur kështu dhe ku e pat thënë...????? Këtë nuk e dinte as kryeministri i tij, as ministrat e tij, as ambasadorët e asnjë zyrtar tjetër(me problemet e embargos në OKB merresha unë, por ndaj meje ai kish rezerva për bindjet e mia tmerrësisht komuniste). Këtë qëndrim patriotik të Berishës kundër embargos e dinin vetëm Berisha vetë dhe kontrabandistët tanë të lavdishëm dhe patriotë.

Ja, edhe këtë gënjeshtër desha ta përsërisja në letër. Se e kam thënë njëherë. Por ju më shpëtuat e nuk e përmenda prapë. Kam frikë mos më qortojë Gramozi, por them se do ta hedh lumin me ndonjë ndëshkim të lehtë nga ai.

Kërkoj falje dhe që i kujtoja kryeministrit që shpall festa kombëtare sa herë ze vëndin e fundit në arritjet europiane. Këto janë të vërteta, edhe duket se edhe ju, i pranoni se nuk i zinit në gojë në polemikat tuaja dinjitoze.

Si përfundim, unë i pranoj tërë etiketat që më vini: edhe i pabesë dhe komunist dhe i shitur dhe interesaxhi. Me një fjalë unë nuk vlej për asgjë e ju bëni mirë që më diskreditoni. Por ju harxhuat mundim kot, se unë nuk jam në asnjë listë për t'u votuar e nuk pretendoj as për deputet, as për kryeministër dhe as për ndonjë titull tjetër. As vendit e askujt nuk do t'i vijnë rreziqe nga unë. Lumturisht listat i kemi qelibar dhe kjo e garanton të ardhmen e atdheut. Sado u përpoqa unë, përpjekjet ujë nuk më pinë. Ju të dyve ju këshilloj ta hidhni votën tuaj për Sali Berishën dhe listën e tij. Ai është i denjë për votat tuaja dhe ai i meriton ato.

Me mua mos harxhoni më letër e bojë, se unë nuk ju përgjigjem më në jetë të jetëve! Por mobilizohuni aty e kusur mos i lini Ramës, Ruçit, Gjinushit, Metës, Polit të Lirisë dhe Ballëve Kombëtarë dhe Legaliteteve të ndryshëm, që nuk janë me ju. Dhe sidomos vërsuljuni Ngjelës. Votat e një populli si ju të dy, ai nuk i meriton. Kur partitë i quan lecka ku të vesh këmbët, siç i quan ai, kur kundërshton perënditë, siç bën ai, kur nuk gënjen, siç bëjnë shefat e kur do më shumë ligjet se prijësat, aty të rrijë, se nuk është i denjë për votantë si ju të dy.

T'i rroni kombit, or ju dy trima të persekutuar!

Poshtë shënim: E pata vështirë të ulem deri në nivelin tuaj e të shkruaja siç doni ju. E ja, tani po më dhëmbin kërbishtat, se ndënja ulur tepër gjatë. E di që shumë miq do të më shajnë që ju ktheva përgjigje, por, sinqerisht, të mos ishit deklaruar të persekutuar, unë nuk do ta bëja këtë replikë. Nga ana tjetër, them, se nuk është shenjë e mirë, për Berishën, që asnjë nga pronarët e vjetër nuk rrëmbeu drunë kundër meje, e të më zbërthente brinjët, siç bëtë ju të dy